RÖNESANS (Klasisizm)

15-16.yy. İtalya’da doğdu.

Antik Yunan ve Roma sanatının yeniden doğuşu. Akım, dinsel fikirlerde de yaygın bir değişim başlatır. Sanatsal ilginin merkezi artık tanrı değil, her yerde var olan varlık, ama daha da çok insandı. Bu değişikliklerin vurgulanması, doğaya yakın olma ve insan figürünün güzelliğini resimleme amacındadır.

• Dinî ve mitolojik konular işlendi.
• Denge, sadelik , ölçüler esas alındı.

• Venedik Okulu:Genellikle, manzara resmi yaparlar. Temsilcisi: Tisiyen
• Floransa Okulu:İnsan vücudu, perspektif ve anatomi.
• Temsilcilerinden Giotto İtalyan resmini, Bizans etkisinden kurtarıp resimde Rönesans’ın doğmasını sağlamıştır.
• Leonardo da Vinci ve Michelangelo, Lorenzo Ghiberti
• Roma Okulu:Dini konular. En önemli temsilcisi Raffaello Santi
• RÖNESANS

a) Erken Rönesans:
Bir dizi özportreler ile başladı. Bizans geleneği sürdürüldü, fresko ve ahşap yüzeyler üzerine çalışılarak kilise ve sarayların duvarları süslendi. Giotto ile başladı. Masaccio’nun Santa Maria Novella’daki Kutsal Üçlü freskosu bu dönemin ilk başeseri sayılır. Piero della Francesca, bir adım öteye giderek, derinlik yanılmasından da yararlandı. Benezzo, Gonzoli ve Domenico, Ghirlandaio gibi ressamlar, parçalı ve süslemeci bir yaklaşımla antik biçemi uluslararası gotik üslupla birleştirmeye çalıştılar. Boticelli ve çağdaşı Montegna, klasik üslubu resmin konusuna aktarırken, Montegna, Padua ve Mantua’da dolaysız olarak rönesans arkeolojisine dayanan bir anlayış geliştirdi. Giovanni Bellini’nin 15. yüzyıldaki zengin ve parlak sunak resimleri bu anlayışın göstergesidir.

b) Yüksek Rönesans:

1490-1520 arasında Floransa ve Roma’da ortaya çıktı. Bu dönemin sanatçıları, Leonardo, Bramante, Michelangelo ve Raffaello’dur. Giorgione, Titian, Corregio eserleriyle önem kazandılar. bu dönemde sanatçılar insan düşüncesinin derinliklerine yöneldiler. Erken Rönesans’tan Yüksek Rönesans’a geçiş önderliğin, Floransa’dan Roma’ya geçmesi demektir.

c) Geç Rönesans ve Maniyerizm:

Yüksek rönesansın oluşturduğu eşsiz oranları ve biçimlerin 16. yüzyılın ortalarına doğru dengeli ve uyumlu yaklaşımından uzaklaştığı görülür. Floransa’da resimde yeni bir kuşak yetişti: Jacopa Pontormo ve Rosso Fiorentino. Oranlar abartıldı. Kuzey İtalya’da Antonio Correggio, biçimsel bir klasizme yöneldi. Venedik’te Titan’ın başını çektiği Venedik Okulu’nda Jacopo Tintoretto ve Paolo Veronese eski ustaların yöntemlerini uyguladılar.

İtalya dışında:

Hollanda:

• Jan van Eyck 
• Rogier van der Weyden
• Hieronimus Bosch
• Pieter Brugel

Almanya:

• Albrecht Dürer
• Hans Holbein

Fransa:

• Jean Clouet

Özgün bir Fransız Manyerizmi ortaya çıktı.

İspanya:

• El Greco : Maniyerist geleneğinen önemli temsilcilerindendir.

İngiltere:

İngiltere’de gotik sanatın son dönemi büyük katedraller yerine küçük dinsel yapılarda gerçekleştirildi. Fransa’da olduğu gibi, burada da yapılar klasik motiflerle süslendi.  İngiliz mimarlığında İtalyan etkisi sınırlı kaldı.